Amiad Ilsar vertelt:

 

'Het is vrijdagmiddag. Ik kijk op mijn telefoon. Op het scherm van de telefoon lees ik sjabbat sjalom. Het is een mooie wens. Een wens geschreven door een vader van een oud ASF vrijwilliger. ASF, de organisatie Aktion Sühnezeichen Friedensdienste, viert dit weekend zijn zestigjarige samenwerking met Nederland. Zestig jaar lang compenseren Duitse vrijwilligers landen, die geleden hebben van de Tweede Wereldoorlog. Deze vader is niet Joods, maar het is bijzonder attent. Juist omdat hij niet Joods is. Hartverwarmend. Dit appje is kenmerkend van hoe vrijwilligers en familieleden van de ASF zich openstellen tegenover de Joodse gemeente. Open begripvol met liefde, warmte en nieuwsgierigheid. 

Ik heb in de afgelopen jaren veel vrijwilligers ontmoet. Met bruine, blauwe, groene en grijze ogen keken zij mij altijd met interesse aan. Vrouw, man, meestal in de leeftijd van rond de twintig, net klaar met de middelbare school. Ze komen dan vaak worstelend met de vraag wat verder te gaan te studeren voor een jaar naar Nederland en andere landen in de wereld. Een vrijwilliger of vrijwilligster komt dan naar ons verzorging en verpleeghuis.

Een jaar van hun leven geven de vrijwilligers voor onze bewoners. Een heel klein deel hiervan heeft nog de tweede wereldoorlog meegemaakt. Bij hun kinderen speelt vaak nog de tweede generatie problematiek. 

De vraag die nu wordt gesteld bij dit zestig jaar jubileum of en hoe ASF in de toekomst verder wil. De tweede wereld oorlog komt steeds verder weg te liggen en de nieuwe generaties zijn allang niet meer schuldig aan de donkere dagen van toen. Ik denk dat het antwoord te vinden is in de tweede generatie. Deze generatie is nog lang niet klaar met de invloeden van de oorlog op hun leven. Ikzelf ben ook tweede generatie en bij ons net als vele anderen was het gebrek aan familie altijd voelbaar. Een klein hecht groepje familie was overgebleven. Het was soms verstikkend. We werden beschermd opgevoed. 

En dan was er de stilte. De tweede wereldoorlog, was altijd aanwezig, maar je kon er nooit over praten. Aan de andere kant had je gezinnen waar de overlevenden familieleden niet ophielden met vertellen en de overige familie traumatiseerde. Kortom de sporen van de Tweede Wereldoorlog zijn nog steeds in de Joodse Gemeente aanwezig.   

Het huidige concept van de organisatie geeft mij voor elf maanden een collega. Iemand met een groot verantwoordelijkheidsgevoel, die er is wanneer hij of zij er moet zijn. Iemand die feilloos weet en aanvoelt wat hij of zij kan bieden aan een bewoner van ons huis. Er wordt geholpen bij een ontbijt, activiteiten en cliënten krijgen extra persoonlijke aandacht.

Kijkende naar de toekomst dan is het die aandacht, die een deel uitmaakt van de missie van de ASF. Aandacht voor de medemens. Aandacht naar wie hij of zij is, zijn religie, cultuur en afkomst. 

Het is een tegenovergesteld proces van generalisatie, creëren van een hij zij gevoel, van een wij en een vijand. Processen die ten grondslag lagen aan het ontstaan van de Tweede Wereldoorlog. 

Aandacht voor de ander is het middel om het doel namelijk de herinnering aan de Tweede Wereldoorlog levend te houden. Dit is de missie die ik de ASF voor de toekomst zou willen meegeven.'

Amiad Ilsar, projectpartner Cordaan/ Beth Shalom te Amsterdam