Een andere wereld

Jonas Rusche, laatste ASF-vrijwilliger bij de Deutsche Seemannsmission Rotterdam, 2013-2014

Jonas Rusche, laatste ASF-vrijwilliger bij de Deutsche Seemannsmission Rotterdam, 2013-2014

Mijn naam is Jonas Rusche en sinds september 2013 werk ik als ASF-vrijwilliger bij de Deutsche Seemannsmission in Rotterdam. Voor ik het projectverslag van mijn voorganger Matthias Kirschmann las, had ik geen idee wat de Deutsche Seemannsmission was en wat voor soort werk ze deden. Ik wist niet eens dat zoiets als de Seemannsmission bestond. En ook nu nog heb ik telkens als ik de enorme haven binnenkom het gevoel in een andere wereld te stappen.

Bij de Seemannsmission Rotterdam werken we met zijn drieën - Senta Bury, ook een vrijwilligster uit Duitsland, Walter Köhler, onze baas, en ik. Elke dag rijden we met onze bus naar de grootste haven van Europa om er de bemanning van enkele schepen te bezoeken. Onze taak en ons doel is het de mensen aan boord wat hulp en steun te bieden. Tegenwoordig zijn de havens bijna allemaal afgesneden van onze 'normale' wereld. Alledaagse bezigheden zoals boodschappen doen in een supermarkt of een internationale krant in een kiosk kopen of zelfs andere mensen ontmoeten, is voor veel zeelieden haast onmogelijk geworden. Dus nemen we voor de bemanning wat kranten mee, telefoonkaarten en nemen we de tijd met de mensen aan boord een praatje te maken. Vaak zijn we de enigen met wie de zeelieden in 10 maanden tijd buiten hun werk om contact hebben.

Het werk in de haven en met de mensen op de schepen is elke dag anders en de stemming verschilt enorm van schip tot schip. Elke bemanning heeft weer andere behoeften, je begint steeds weer opnieuw, maar het wordt nooit saai! Helaas hebben de meeste zeelieden erg weinig tijd. De schepen liggen maar enkele uren in de haven om de vracht te lossen, en de zeelieden - vaak Filippijnen, Russen of Oekraïners - werken in diensten van 6 uur. Het is fysiek en psychisch zwaar en belastend werk. Desondanks nemen de meesten de tijd voor ons en zijn ze enorm blij met onze bezoekjes, die vooral als afwisseling worden ervaren. Te zien en te voelen dat zij blij zijn, geeft mij veel kracht en is een teken dat ons werk zinvol is. Jammer genoeg ben ik de laatste ASF-vrijwilliger die bij de Deutsche Seemannsmission zal werken.

Met mij eindigt dit jaar de lange traditie van samenwerking tussen ASF en de Deutsche Seemannsmission. Ik ben enorm dankbaar hier te mogen werken en elke dag iets nieuws te kunnen leren!

Jonas Rusche, april 2014