Beth Shalom: een veelzijdig project

ASF-vrijwilligster Elena Joost op haar werk bij Beth Shalom.

ASF-vrijwilligster Elena Joost op haar werk bij Beth Shalom.

Hallo, ik ben Elena Joost, 20 jaar oud en ik kom uit Sprockhövel, een klein stadje in de buurt van Dortmund, Duitsland.Sinds september 2014 werk ik als ASF-vrijwilligster voor een jaar bij het joodse bejaardentehuis Beth Shalom.

Beth Shalom bevindt zich in Buitenveldert, een buitenwijk van Amsterdam. Hier wonen 170 bejaarden, veelal van joodse afkomst. De joodse bewoners kunnen hier nog op hoge leeftijd hun joods geloof actief belijden en volgens de joodse wetten leven.  Zo is de keuken bijvoorbeeld helemaal koosjer.

Beth Shalom is al sinds 2010 een projectpartner van ASF Nederland. Mijn voorgangers werkten er echter maar twee dagen per week. Ik ben de eerste vrijwilligster die er voltijds - 4 dagen in de week - werkt.

Ik werk o.a. in het zogenaamde 'activiteitenteam', waar we de bewoners verschillende activiteiten aanbieden zoals pannenkoeken bakken, bloemschikken, gymnastiek of ook een filosofie-club. Hierbij ondersteun ik mijn collega’s bij de uitvoering van de activiteiten en help ik de deelnemers waar nodig. Een dag begint voor mij met de ontbijtgroep - een groep van zes bewoners, die elke dag anders is samengesteld. De ontbijtgroep biedt de aanwezige bewoners de mogelijkheid in een gemoedelijke, rustige sfeer samen te ontbijten. Soms lees ik de krant voor, maar meestal probeer ik gewoon met de bewoners in gesprek te komen. Het voeren van gesprekken is sowieso een belangrijk deel van mij  'werk'.

Mijn praktische werkzaamheden bij Beth Shalom zijn enorm veelzijdig, iets wat ik niet had verwacht bij het werken in een bejaardentehuis.

Natuurlijk is er ook nog de historische kant. Veel bewoners van Beth Shalom hebben enorm veel meegemaakt, enkelen hebben bijvoorbeeld Auschwitz overleefd, velen hebben tijdens de Tweede Wereldoorlog familieleden verloren, soms zelfs hun hele familie, en weer anderen hebben in de oorlog ondergedoken gezeten. Zij hebben dus verhalen die doordrenkt zijn van veel leed. En dan zit ik daar als Duits meisje en probeer het allemaal zo goed mogelijk te begrijpen. Dit is levende geschiedenis en op deze manier leer ik uit een heel ander perspectief over het verleden.

Ik zou er heel veel over kunnen schrijven, maar uiteindelijk ben je vaak sprakeloos en moet iedereen zijn eigen manier vinden om ermee om te gaan. Wat mij tot nu toe heeft geholpen zijn de vaak positieve reacties van de bewoners op mijn aanwezigheid. Velen zeggen me dat het goed is dat ik er werk en dat ze niet hadden verwacht dat jonge Duitsers zich zo voor hun geschiedenis zouden interesseren.

Beth Shalom is een bijzondere plek en ik ben erg dankbaar er te zijn. Het is niet alleen werk, maar ook een plek om, al luisterend naar de verhalen van de bewoners, te leren van de geschiedenis en uiteindelijk de mensen achter de verhalen zelf te leren kennen.

Elena Joost, 2014