ASF-vrijwilliger Leo Erbguth over 12 jaar Merkel

Dag, mijn naam is Leo en ik ben op 30 oktober 1997 in Berlijn geboren. Ik was dus net acht jaar oud, toen Angela Merkel op 22 november 2005 kanselier werd van de Bondsrepubliek Duitsland.

Bij de verkiezingen van 2005 beginnen ook mijn eerste bewuste politieke herinneringen, die achteraf gezien meer lijken op beelden die zijn blijven hangen in het hoofd van een klein kind. In het nieuws zei men toen dat Angela Merkel de eerste vrouwelijke kanselier zou worden. Ik was 7 jaar oud en vond het spannend iets mee te maken wat er nog niet eerder was geweest. Onderweg naar school liep ik langs een affiche van een lachende Angela Merkel. Ik weet nog dat ik haar er sympathiek uit vond zien, wat op die leeftijd genoeg was om geschikt te lijken als kanselier. Vier jaar tot aan de verkiezingen in 2009 gingen voorbij. In die tijd was het een dagelijkse gewoonte geworden om samen met mijn ouders op de bank naar de Tagesschau te kijken. Inmiddels was er ook wel meer nodig dan een lach om geschikt te lijken als kanselier. Een lach, die sowieso niet meer vaak te zien was op het gezicht van Angela Merkel. Bovendien raakte in die tijd langzaam de naam ‘Mutti’ ingeburgerd.

Barack Obama was toen de populairste politicus. Hij had tijdens zijn verkiezingscampagne ook in mijn stad Berlijn een bevlogen toespraak gehouden. De toespraken van Angela Merkel staken daarbij schril af en waren niet echt spannend. Toch won zij de verkiezingen met een grote meerderheid en begon zij aan haar tweede ambtstermijn. Het werd een termijn met weinig spannends voor een jongen in de tienerleeftijd. Interessante politieke gebeurtenissen en ideeën vonden elders plaats. Er was weinig kritiek op regeringsleiders van landen waar onrechtmatige dingen gebeurden of die zich niet rechtmatig tegenover andere landen gedroegen. In die periode verlangden veel mensen naar iemand met grotere woorden als kanselier. Toch werd Angela Merkel ook in 2013 met meer stemmen dan ooit herkozen.

De volgende ambtstermijn zou de meest stressvolle worden. Voor mij werd het de periode waarin ik blij was met ‘Mutti-Merkel’ als kanselier. Er waren duidelijk veel punten waarin ik het niet met haar eens was. Zoals haar langdurige afwijzing van het homohuwelijk. Maar in een tijd dat de wereld steeds verdeelder raakte, leek Angela Merkel bijna de enige stabiele factor. Zij probeerde altijd de dialoog op gang te houden tussen conflicterende partijen.

Toen Angela Merkel op bezoek was bij de net gekozen Amerikaanse president Donald Trump weigerde hij haar de hand te geven, ondanks het verzoek van de pers en het aandringen van Angela Merkel zelf. Op dat moment leek Donald Trump meer op een koppige jongen van 12 die graag een ander cadeau voor de kerst gewild had dan op de machtigste man ter wereld tegenover een zwakkere collega. ‘Mutti-Merkel’ was opnieuw de slimmere en sterkere geweest, volgens reacties uit de Westerse wereld.

Als jongere kon ik me nooit voorstellen om ooit op Angela Merkel te stemmen. Ik heb het bij de verkiezingen in september 2017 ook niet gedaan. Desondanks hoop ik van harte dat Angela Merkel voor minstens nog een termijn Bondskanselier blijft.

 Leo Jakob Erbguth, ASF-vrijwilliger 2017/18 in het Herinneringscentrum Kamp Westerbork