In Memoriam Mirjam Ohringer

Iets schrijven ter nagedachtenis aan Mirjam Ohringer betekent voor mij ook Henk van Mook herdenken.In het voorjaar van 1982 kwamen Mirjam en Henk op visite bij ons ‘Laenderseminar’ in Friesland. Het thema was “Het verzet in Nederland tijdens de bezetting door de Nazis in de tweede wereldoorlog”.In die tijd, begin jaren 80, werd ik hier in Amsterdam regelmatig aangesproken op de tijd van de bezetting. Vaak had ik daarbij het gevoel me te moeten rechtvaardigen voor mijn Duits-zijn.Voor mij was het indrukwekkend: twee Nederlanders, die zelf actief waren geweest in het verzet en onder de Nazis hadden geleden, kwamen met ons over fascisme en de gevolgen ervan praten. Zonder vooroordelen en met veel openheid en enthousiasme zaten ze bij ons.Mirjam is voor mij met haar openheid, haar energie en bereidheid om telkens weer met nieuwe mensen in contact te treden een voorbeeld. Dit ook omdat ze in het contact op zoek was naar wat mensen beweegt en altijd het positieve in de ander zag.

Bij de vele ontmoetingen die we door de jaren heen hadden waren interesse voor elkaar, de openheid om van elkaar te leren en uitwisseling heel belangrijk. Mirjam verbaasde me telkens weer met haar herinneringsvermogen. Ik weet niet aan hoeveel mensen ze elk jaar een verjaardagskaart stuurde, maar het waren er ontzettend veel.
Gezelligheid, lekker eten en drinken waren naast discussies een heel belangrijk onderdeel in huize Ohringer.

Voor de vriendschap en de velen jaren met Mirjam ben ik zeer dankbaar.

Barbara Endres, voormalig vrijwilliger ASF (1981-1983)