In Memoriam Truus Menger-Overstegen

Op 18 juni 2016 is Truus Menger-Oversteegen op 92-jarige leeftijd overleden.
Dit is nu de tweede In Memoriam die ik binnen drie weken schrijf. Geen makkelijke taak. Ook al denk ik graag aan Truus terug.
„Op de dag van de bevrijding kon ik niet feest vieren. Wij zijn naar het strand gegaan, hebben gehuild en aan all die mensen gedacht, die wij verloren hadden.“ Dat zei Truus in die KRO uitzending De Wandeling in 2004.
Voor mij kenmerken deze woorden Truus. Zij was overtuigd ervan dat het gewapend verzet tijdens de bezetting door de Duitse fasciten gerechtvaardigd was. Zij had er als jong meisje aan deel genomen. Maar Truus heeft er ook altijd over gesproken hoe zwaar het was en hoeveel verdriet en twijfels zij er bij had. Truus was op 18jarige leeftijd betrokken bij verzetsactiviteiten, dat is de leeftijd van onze vrijwilligers als zij naar Nederland komen.
Ik heb Truus in mijn werk voor ASF leren kennen en vele malen met haar gesproken. Truus was met haar open en vrolijke manier zeer innemend, ook op hoge leeftijd. Sommige vrijwilligers hebben haar regelmatig thuis bezocht – bijzondere en belangrijke ontmoetingen tijdens hun vrijwilligersjaar.
Truus is ook op scholen gaan spreken.
Als kunstenares heeft Truus veelal haar ervaringen tijdens de oorlog verwerkt. In veel van die werken staan mensen op de voorgrond. Vaak mensen, die niet overleefd hebben of die beschadigd uit de oorlog of de kampen terug gekomen zijn. Zij wilde waarschuwen voor de gevaren van racisme en discriminatie. Zo begreep zij haar levenswerk.  
In Westerbork staat het monument „Bevroren tranen“ van Truus. Zij zelf heeft veel tranen gehad. En toch is zij bliven doorgaan met haar strijd voor gelijkheid en een betere wereld.
Ik ben dankbaar dat ik Truus heb mogen kennen.