Hoe is het verder gegaan met Nina Perkowski?

Het is tien jaar geleden dat ik mijn koffer pakte en uit Alkmaar vertrok. Ver weg ging ik niet – ik had besloten om mijn studie in Maastricht te beginnen. Met een lach en een traan stapte ik op de trein. Gedurende mijn jaar met ASF bij de Internationale Verzoeningsbond (IFOR) in Alkmaar had ik mensen uit alle delen van de wereld ontmoet, die zich inzetten voor vrede en verzoening. Ik was in New York bij de UN Commission on the Status of Women geweest, waar ik inspirerende jonge vrouwen uit Kenia, Nepal en Fiji had leren kennen en waarderen. Het dagelijkse kantoorwerk tussen al deze ontmoetingen door, viel mij zwaar: er ontbrak een duidelijk concept voor het werk van de vrijwilligers, vaak was er geen werk te doen waardoor ik het gevoel had mijn tijd te verspillen.

Aan IFOR bleef ik (desondanks) nog een aantal jaren verbonden: tot 2010 was ik actief voor de jeugdafdeling. Ik besloot Vrede- en Conflictstudies te gaan studeren – de mensen die ik tijdens mijn vrijwilligerdsdienst had ontmoet, hadden mij zeer geïnspireerd. In 2009 ging ik voor een semester in Californië studeren. Daar vonden bijna dagelijks protesten tegen een drastische verhoging van het studiegeld plaats. De politieke motivaties die hieraan ten grondslag lagen speelden ook tijdens de colleges een belangrijke rol. Hier draaide het bij Vrede- en Conflictstudies om meer dan alleen de conflicten elders; om meer dan alleen het verzoeningswerk in gebieden met voormalige burgeroorlogen of bemiddeling tussen conflictpartijen. Tijdens de colleges kwamen ook vraagstukken zoals inclusie en exclusie protesten en politiegeweld, de reproductie van repressive logica en de spiraal van alledaags en structureel geweld aan bod. Het uitgangspunt was dat deze zaken niet alleen elders maar overal waarneembaar waren. Voor mij werd duidelijk dat de centrale vraag naar (on)rechtvaardigheid en erbij horen vooral met betrekking tot migratie belangrijk was. Lange tijd had ik met woede en ontsteltenis gehoord en gelezen over de doden in de Middellandse Zee, over uitzettingen en slechte leefomstandigheden van geïllegaliseerde mensen in Europa. Ik begon de controle van migratie en de effecten daarvan wetenschappelijk te analyseren.

In de laatste jaren probeerde ik de kritische analyse en het activisme op het gebied van migratie, vlucht en asiel bij elkaar te brengen. Na een master in Refugee and Forced Migration Studies promoveerde ik op Frontex, gevolgd door een postdoctoraal over de ‘migratiecrisis’. In mei van dit jaar pakte ik na tien jaar verblijf in het buitenland weer mijn koffers en kwam terug naar Duitsland. Aan de Universiteit van Hamburg gaat het mij er nog steeds om vraagtekens te plaatsen bij het gebruik van gangbare begrippen als ‘grenzen’, hoe en waar ze getrokken worden; wat het domein en de controle van de staat is, en gaat het mij erom de vaak geweldadige gevolgen van het actuele migratiebeleid te laten zien.

Het belang om tegen onderdrukking, geweld en uitsluiting te vechten en mensen aan te moedigen dichter bij elkaar te komen en solidair te zijn in plaats van zich te laten uitspelen, speelt voor mij nog steeds – net als tijdens mijn werk voor IFOR destijds – een grote rol.

Nina Perkowski, ASF vrijwilliger 2006/07 bij IFOR in Alkmaar