Terugblik op 5 jaar voorzitterschap Stichting Vrienden ASF

Kort na de oprichting in 2005 werd ik in 2006 lid van de vriendenstichting. Mijn geschiedenis met ASF gaat wel verder terug in de tijd, die begon in 2003 als vrijwilliger bij de Anne Frank Stichting. Een levensbepalende periode, die ervoor heeft gezorgd dat ik sinds bijna 18 jaar in Nederland woon. Een terugblik op mijn betrokkenheid bij de vriendenstichting zou zonder mijn vrijwilligerstijd te belichten maar het halve verhaal zijn. Daarom ga ik hier op een aantal korte fragmenten en indrukken in van mijn tijd als vrijwilliger, als bestuurslid en later als voorzitter van de Stichting Vrienden.

Ontmoetingen zijn een leidraad in het werk met en voor ASF: Altijd weer bijzonder zijn de ontmoetingen met de nieuwe groep vrijwilligers. Ik zie me dan zelf terug: de sprong die je in dit jaar maakt, de ervaringen die je verzamelt en de indrukken die je meeneemt als je na dit jaar weer thuiskomt (of besluit zoals ik langer te blijven). Tijdens het jaar als vrijwilliger word je in sneltreinvaart volwassen. Je ontmoet niet alleen leeftijdsgenoten maar ook mensen van allerlei verschillende achtergronden, die je thuis in je geboortestad niet had ontmoet. Mijn tijd als vrijwilliger begon in maart 2003: Ik voelde me als een spons, die alle indrukken met veel nieuwsgierigheid probeerde op te nemen. De ontmoeting met schoolklassen tijdens mijn werk bij de Anne Frank Stichting waren daarbij erg bijzonder: Een groep Joodse jongeren uit Antwerpen, die heel enthousiast Duits wilden praten, gewoon omdat zij dat ook konden; en vaak begeleidde ik schoolklassen die maar een klein beetje jonger waren dan ik.

Een andere ontmoeting die mij ook is bijgebleven is die met Mirjam Ohringer: Met hart en ziel betrokken bij ASF en elk jaar stond zij vol enthousiasme de nieuwe groep vrijwilligers te woord, meestal in een gesprek dat veel langer duurde dan gepland en waar de geschiedenis, haar geschiedenis, tot leven kwam.

Het was voor mij dan ook vanzelfsprekend om als bestuurslid van de vriendenstichting aan de slag te gaan. De actieve ondersteuning van ASF hier in Nederland sprak me aan. Als lid en later voorzitter mocht ik meedenken en meedoen bij de organisatie van verschillende bijeenkomsten zoals themamiddagen, en natuurlijk ook het 50 en 60jarige jubileum. Van beide evenementen zijn mij niet de toespraken, maar vooral de ontmoetingen aan de zijkant en de mooie gesprekken bijgebleven. Bijvoorbeeld tijdens het 60jarige jubileum in het Goethe-Institut waar na twee dagen hard werken op een mooie zomerse avond muziek werd opgezet (schoenen uit) en iedereen, die er nog was of diep in gesprek of op de provisorische dansvloer te vinden was. ASF voelt als thuiskomen en ik ben blij betrokken te zijn bij deze mooie organisatie, niet alleen op de achtergrond maar ook als actief bestuurslid.

Het zijn natuurlijk gekke en vooral uitdagende tijden voor een vrijwilligersorganisatie als ASF, maar ook dit jaar weer, is de ontmoeting met een vrijwilliger in mijn rol als mentor erg bijzonder.

Via deze weg wil ik ook heel veel dank aan de Stichting Vrienden uitspreken en ik ben blij het stokje over te dragen aan Jurmet als nieuwe voorzitter en wens haar vooral heel veel plezier (en natuurlijk succes) in haar nieuwe rol!

Sun Jenzen