In memoriam: Freddie Oversteegen

‘Dag Freddie,’  zei ik elke keer met een glimlach, als ik uit de trein stapte op het station in Amsterdam waar Freddie Oversteegen in 2008 vlakbij woonde. Als ASF-vrijwilligster bij het Verzetsmuseum had ik de kans gekregen om Freddie tijdens mijn vrijwilligersjaar te leren kennen en tijd met haar door te brengen. Haar overlijden afgelopen herfst heeft me erg geraakt en verdrietig gemaakt. Wat een bijzondere en sterke vrouw was zij! Ondanks haar - deels erg zware - leven, straalde ze een enorme levensvreugde en hartelijkheid uit. 

We hadden van begin af aan al een klik. Het feit dat ik uit Duitsland kwam en Freddie in het verzet tegen de nazi’s had gezeten, speelde hierbij geen rol. We wilden gewoon samen een fijne tijd hebben. Ik was gewoon de jonge vrouw en zij was de ervaren dame; zo genoten we van onze tijd samen. We gingen meerdere keren naar de zwarte markt in Beverwijk, een grote bazaar met levensmiddelen, delicatessen en vooral een heleboel rommel. Hier smulden we van verschillende hapjes en slenterden langs de kraampjes. Een keer kochten we tijdens zo’n uitstapje voor Freddie een sjaal en voor mij een jurk. Freddie had ook  een klein hondje, waaraan ze erg gehecht was.
                Toen mijn vrijwilligersjaar ten einde liep en wij afscheid van elkaar moesten nemen, gaf Freddie me ter herinnering een koffiekopje met zonnebloemen erop, plus een bijpassend schoteltje. Uit het kopje drink ik nu, zo’n 10 jaar later, nog steeds af en toe koffie, en dan denk ik met een glimlach terug aan deze bijzondere vrouw. 
 
Cosima Nikpur, vrijwilligster 2008/2009  in het Verzetsmuseum te Amsterdam